^{مي خواهم سه گانه مي نويسم هايم را تعطيل كنم تا پس از بيست و دوم خرداد و در اين 20 روز بنويسم تنها از انتخابات اين دوره كه ترديد ندارم كه اگر با شدت و صداي بلند حساس ترينش نام نهم پر بيراه نرفته ام . چهار سال گذشت از روزي كه گوشه گوشه ي دانشگاه و شهر را به دنبال ترديدها مي گشتم تا تبليغ كنم مصطفي معين را ولي افسوس آنكه كلافه شدم از دست ردها بر سينه ام كه " مي خواهيم راي ندهيم تا مشروعيت نبخشيم آقايان را " ، " اصلا مي خواهيم به احمدي نژاد راي دهيم تا كار را يكسره كنيم " و آنها راي هاشان را از شايد نوادر بر جاي مانده از دموكراسي در اين سرزمين كه همانا صندوق راي است دريغ كردند به برهان هاي گونه گون تا سوم تير از راه رسد و معجزه ي هزاره ي سومي به نقل همسر سخنگوي دولت . معجزه اي كه مي گفت مشكل ما موي جوانانمان نيست و پوشش دخترانمان ، او از سيري سفره ها مي گفت با رياستش به ياري نفتي كه قرار بود ضعفاي اقتصادي را غني كند ، او از آزادي 360 درجه اي ! سخن مي گفت كه " اگر خاتمي 2 درجه آزادي برايتان ارمغاني داشت ، بدانيد كه آزادي دولت من 360 درجه اي خواهد بود !!! " ولي به چشم بر هم زدني گشت هاي ارشاد بودند كه سد راهمان مي شدند و خشم هاي سر باز كرده ، نفت بدبو شد و نامناسب براي سفره هامان تا خموده و خموده تر گردد قامت فقرا زير تورم 25 درصدي و شعور هفتاد ميليون مردمان همواره با اصالت به شوخي هزاره سومي آقاي معجزه بدل گشت و 360 درجه آزادي برابر فرمول هاي آقاي رئيس جمهور تنها در صحبت هاي كنفرانس هاي خارج از كشور وجود داشت كه نديديم اثري از آن را در سرنوشت نشريات به محاق توقيف رفته و دانشجويان ستاره دار !!!}

^{اينها قطره اي بود از آن دريا كه شوري وتلخي آبش دارد بدجوري آزارمان مي دهد ولي دريغ است و افسوس  كه با وجود اين همه باز هم مي شنوم صداهايي كه " بگذار چهار سال ديگر بماند و كار را تمام كند ! " يا " راي من و ما كه سودي ندارد پسر جان كه نامش را بي توجه به نگاشته هامان بر صفحه ي راي مي خوانند ! " و از همه بدتر اينكه " مير حسين موسوي هم آدم خودشان است ، تو چه ساده دلي !!! " اينها يعني تكرار اشتباه ، يعني دوبار گزيدگي از يك سوراخ ، يعني ويراني وطن كه مگر خيلي بد گذشت بر سر بالا دستي ها در اين چهار سال كه ما بوديم با ناگوارها كه بر سرمان آوار گشت ، اصلا مگر چيزي از مشروعيتشان كم شد ؟ خدشه اي وارد گشت به جلالشان ؟ نه دوست من با يقين ابراز مي نمايم كه نه ، همان گونه كه با همه بد بيني هايم هنوز به سپيدي كاغذ راي ايمان دارم كه كارمان تا كنون نرسيده به آن فاجعه ، همانطور كه مير حسين را با تمام نقدها از خودمان مي دانمش با دردهاي مشترك كه بي مباها مي گويد " من رئيس جمهور ايرانم نه لبنان و فلسطين " ، مير حسين موسوي هر چه نداشته باشد صداقت كه دارد و اين براي مردمان خسته از دروغ و تزوير يعني نسخه ي شفابخش ، يعني نوشدارو . صندوق راي يعني شادماني در جامعه ي مردم سالار ، يعني پويايي كه در پناه آنست كه مي توان به آزادي رسيد نه با قهر و روي گرداني اش ، كاش بدانيم كه يك سوي صندوق راي آينده ي روشن است و سوي دگر استبداد و گلوله ، حال انتخاب با ماست كه اولي را برگزينيم با آرزوهاي سبز يا دومي را با روياهاي بر باد رفته .}

^{ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ}

^{پي نگاشت :}

^{توصيه مي كنم كه از دست ندهيد پست دلانه ي وبلاگ حسين زمان عزيز را با اين عنوان :}

^{امروز عشق سبز را بايد عيان كرد و كينه سياه را در زير خاك دفن نمود}

^{به راستي كه از دل برآمده و بر دل خواهد نشست اين كلام ...}