^{ازکودکی ها به یاد دارم که می گفتند کتاب یار مهربانیست که سخن ها گوید فراوان با آنکه زبانی قرمز رنگ در او نمی یابیم !!!}

^{بنا بر آنکه از سوی دوست بسیار عزیزم  شازده خانم  به یک بازی وبلاگی دعوت گشته ام با نام سرگذشت کتابخوانی من ، می خواهم از روزگار هم نشینی ام بنویسم با کتاب .البته سعی من در این پست بر این بود که نه از تمام کتاب ها که از آنهایی نام برم که برایم تفکری نوین به ارمغان آورد تا متفاوت بیندیشم و عمل کنم .}

^{بر خلاف اولین ها که همواره خاطره می شوند برایم ، اولین کتابی که خوانده ام را به یاد نمی آورم اما خاطره ی خرید نخستین کتاب زندگی برایم هنوز هم جالب است. دبستان ما دیوار به دیوار دبستان دخترانه ای بود که همین باعث شده بود شیطنت پسرکان و دخترکانی را که به هر صورت سعی بر این داشتند که ثابت نمایند برتریشان را ، از پاشیدن آب از روی دیوار مدرسه بر سر آن طرفی ها گرفته تا شوت کردن توپ فوتبال به آن طرف تا شاید بر سر غیر همجنسان بخورد و لحظاتی شادشان کند از این امر. روزهای نخست آبان ماه 1372 بود و من و همکلاسی های کلاس دومی ام را برده بودند به دبستان دخترانه ی بغلی تا از نمایشگاه کتابشان بازدیدی کنیم و کتابی بخریم . خانم مدیر دبستان مجاورمان که اتفاقا از همکاران و دوستان مامان بود ، برایم چندین کتاب جدا کرد و من تنها یکی را به عنوان اثر برگزیده ام انتخاب کردم که هنوز هم نام و داستانش را از بَرَم : " آتش نشان کوچولو " . بر خلاف کتاب های انتخابی خانم مدیر که هرگز رویشان را باز نکردم ، آتش نشان کوچولو را بارها خواندم و روی تک تک صفحاتش نامم را نوشتم تا مبادا سرقتی رخ دهد !!!}

^{کانون پرورش فکری رفتن آن روزهایم نیز همانند جمله فعالیت های تابستانی ام چندان جدی نبود و گل کوچک کوچه را ترجیح می دادم به کانون و برنامه های گاه ملال انگیزش اما این بدان معنا نبود که از کتاب های کانون دریغ کنم ، کتاب هایی که البته هر چه بیشتر فکر می کنم که نام یکی را به خاطر بیاورم ، حافظه ام کمتر به یاری می آید.}

^{دروغ چرا دوران راهنمایی را می توانم دوران دوری مطلق از کتاب نامگذاری کنم به سبب تمام شیطنت های خاص دوران نوجوانی که وجودش لازمه است و البته کاش همراه با کتاب سپری می شد .دبیرستان که آمدم چالشی را آغاز کردم با اطرافیانم که آنچه را شما می گویید نمی پسندم و در این راه از کتاب هم یاری جستم ، خواندن " شریعتی " و کویرش را از برترین هم نشینی های کتابی ام می دانم و جمله ای از کویر که هرگز از خاطرم نمی رود :}

^{" زندگی را به بیداری بگذرانیم که سال ها به اجبار باید خفت "}

^{اگر از شریعتی هیچ نیاموخته باشم و همین تک جمله را اندکی به کار بندم ، تا همیشه مدیون روشنفکری اش خواهم بود.}

^{آن روزها " پیرمرد و دریا " را هم می خواندم اما به اندازه ی " حمید مصدق " و شعرنوی بی بحثش برایم خواستنی نبود. همیشه گفته ام که حمید مصدق را شاعری می دانم که از برای زندگی شعر گفته با همان لحن دوست داشتنی و از نوع زندگانی اش : ساده،صمیمی و روراست . هنوز که هنوزست وقتی برای چندین و چندمین بار " آبی ، خاکستری ، سیاه " اش را می خوانم برایم لذتی غریب به ارمغان می آورد و خونی جدید.} 

^{نمی توانم توصیف کنم علاقه ام را به " سووشون " سیمین دانشور که جرقه های ناسیونالیستی و فمینیستی وجودم را شعله ور کرد با آنچه بر سر " زری " داستانش می آمد ، از شکم تکه پاره از زایمان های متعدد شبیه نقشه ی ایران شده اش تا آنچه بر سرش می آوردند و به جرم زن بودن یارای مقاومت در برابرشان نبود. زری و شخصیتی که چند سطر بعد درباره اش خواهم نوشت دو شخصیتی بودند که شدیدا سمپاتی ام بر می انگیزانند. سال های دانشجویی به واسطه ی رشته ی تحصیلی ناول ، نمایشنامه داستان کوتاه های بسیاری به زبان اصلی خواندم ، از " تایفون " ، " اتلو " ، " در انتظار گودو " و " بر باد رفته " گرفته تا " سرگذشت هکل بریفین " که با هکل بری فین ارتباط بیشتری برقرار کردم اما نه به اندازه ی بعدها که " مزرعه ی حیوانات " جرج اُرول را خواندم و چقدر هم مشابهت پیدا کردم بین خودمان و آن کاراکترها و شاه جمله اش :}

^{“  ALL ANIMALS ARE EQUAL BUT SOME ANIMALS ARE MORE EQUAL THAN OTHERS  ”}

^{آشنایی دورادورم با " مسعود بهنود " را با " این سه زن " تبدیل به شب هایی با کتاب بهنود کردم که مردیست با قلمی فوق العاده که بیش از همه ی ژورنالیست های معاصر تحسینش کرده ام و همواره سعی بر این داشته ام که کمی همانندش بنگارم ، دو سالی می شود که هر روز به سایت استاد بهنود سر می زنم تا بلکه نگاشته ای جدید هدیه مان کرده باشد که همانند همیشه باعث شود بدون توجه به گذراندن وقت ، 2-3 باری بخوانمشان .}

^{و آخرین کتابی که برایم اندیشه ساز و سرنوشت پرداز گشت ، اتو بیوگرافی به واقع شاهکار " جیمز جویس " بود به نام  " چهره ی مرد هنرمند در جوانی " که نثر بی مانند جیمز جویس سبب می گردد که با " استیون ددالوس " ش همانند زری سیمین دانشور زندگی ها کنم . استیونی که همه چیز را تجربه می کند ، از خشکه مذهبی های زمانش گرفته تا بی دینی مطلق ، از ترسیدن و پذیرفتن آنچه مکررا بر او تحمیل می شد گرفته تا تمام قد ایستادن در برابر آنها و سر انجام بنا بر این می گذارد از همه ی تعلقات دل بکند و مسیری نوین را آغازگر باشد با اندیشه ای دگر و آن هنگامست که بالی می گشاید به طول اندیشه ی ستودنی اش.}

^{و سپاس از شمایی که خواندید سرگذشت مرا با این کتاب ها که هر کدامشان برایم راهی دگر بودند و برای ادامه ی این بازی خوشحال می شوم که همه بنویسید از سرگذشت هاتان با کتاب و از این بابت است که نامی به میان نمی آورم.}