^{باور کنید نمی دانم چه بر سر " من " و " می نویسم " هایم آمده که به " نمی نویسم " ها تبدیل گشته اند ، ولی هر چه بر سرشان آمده باشد قول می دهم که می نویسم هایم را دیگر همواره بنویسم ...}

^{می نویسم از سریال تکراری غزل خوانی مدیران رئیس . انگار رئیس بر خلاف ثبات در پوشیدن کاپشن ، در عزل و نصب هایش تنوع طلبی را شیفته است ، شاید هم اشکال از مدیران است که همانند " مشایی " رانندگی جاده ی پر پیچ و خم  دل رئیس را فرانگرفته اند و خیلی زود دل رئیس می زنند.تقویم رو میزی ریاست بانک مرکزی تازه از 365 روز گذشته بود که از رئیس ینگه ی دنیا رفته فرمان رسید که صاحب تقویم دیگر قوام مدیریت ندارد و باید غزل بخواند و " طهماسب مظاهری " ای که بارها برایش پیام رسیده بود که " استعفا بده " و قاصد را پس فرستاده بود که " استعفایی در کار نیست ، برکنارم کنید " سرانجام همانند جمله سریال های ایرانی ساخته ی دولت نهم انگشت سبابه ای را می بیند که درب خروجی ساختمان مجلل بانک مرکزی را نشان می دهد ، او اخراج می شود با همان اپیزودهای معروف کارگردان : جبرنگاران بارها از سخنگوی دولت در مورد اخراج او پرسش می کنند و تنها چیزی که گیرشان می آید لبخندیست تکراری با همان دیالوگ همیشگی : " تکذیب می کنم ! " . هنوز زود است که اپیزود دوم آغاز گردد ، به رسم مألوف سریال های سنتی ایرانی باید یک هفته ای صبر کنیم تا اپیزود دوم را شاهد باشیم ، اما هنوز پنج روز نشده که  " فارس " امانش می بُرد و همانند همیشه با کمی پیچ و تاب خبر از رفتنی شدن رئیس بانک مرکزی می دهد تا مبادا مظاهری در جمع کردن وسایلش از اتاق رئیس ، وقت کم بیاورد .اپیزود سوم هم با حکم رئیس مبنی بر جایگزینی " بهمنی " به جای " مظاهری کلید می خورد و جالب آنکه اپیزود آخر را هم بنا به درخواست جمعی از بینندگان زودتر پخش می کنند تا شاید سریال بعد آغاز کنند و این پایانیست بر مدیری که در یک سال مدیریتش بر سیستم بانکی کشورسعی کرد آنچه را که فرا گرفته بود انجام دهد ، او فراگرفته بود که نقدینگی رفیق گرمابه و گلستان تورم است ، پس از توزیع اوراق مشارکت گرفته تا ثبت نام حج تمتع و عمره سعی بر این داشت که نقدینگی را از جامعه خارج و آن را نقد نگاه دارد  اما او فرا نگرفته بود " تسلیم " را که اگر چنین بود هنوز که هنوز است بر صندلی اش تکیه زده بود ، لبخند می زد و مصاحبه می کرد .این پایان مظاهری بود در بانک مرکزی ، مدیری که شاید عالی نبود ولی کار را از آنچه بود ، بدتر نکرد که خود غنیمتی است بی بدیل که کمتر به کف می آید.}

 ^{می نویسم  از سریال های تلویزیونی که چند سالیست مونس شب های اهالی رمضانست. سریال هایی که غالبشان به دلیل کمبود وقت و هزینه آنچنان که باید و شاید شایان توجه نیستند ولی می توان یافت معدود نمونه هایی که گُل می کنند و تحسین ها را بر می انگیزانند همانند  " میوه ممنوعه " ی سال پیش شبکه ی دوم که فارغ از پایان تحریف شده اش شاهکاری بود از دیالوگ نویسی نوین و کارگردانی فردی همچون " حسن فتحی " ، تعدادی از آنها جنجال ساز می شوند همانند " بزنگاه " رضا عطاران که کماکان معتقدم با تمام گفته ها و ناگفته های پیرامونش آیینه ی تمام قد زندگانی قشر متوسط رو به پایین جامعه ی امروز ایرانست و بسیاری روی اعصابم می روند همانند " روز حسرت " با کاراکترهای سفید و سیاهش که همانند جمله کارهای " سیروس مقدم " کاریست ضعیف از کارگردانی ضعیف و " مثل هیچ کس " که فارغ از نامش که یاد " فروغ " را برایم زنده می کند ، همه چیزش را دوست ندارم ، از بوی سنت گرایی مشمئزکننده اش به بدترین شکل ممکن گرفته تا بازیگران وامانده اش . به هر حال همین که رمضان با همین سریال های هر چند ضعیف رنگ و بویی دگر دارد ، جای شکر دارد.}

^{می نویسم  از بازیکنی که ( مثل شماره پیراهن محبوبش ) حدود 8 سالی از تیم محبوب دوران کودکی اش دور بود . 12 سال پیش بود که در فینال " جام فوتسال رمضان " در بازی تیم آن روزهایش فتح و استقلال فوتبالش متولد شد ، ساعت ورزشگاه ثانیه ی 12 را نشان می داد که " علی کریمی " جوان گل اول را به استقلال می زند و این تازه آغاز ماجرای او در این بازیست چرا که علاوه بر گل هایش در نهایت با بازیکنان و هواداران استقلال درگیر می شود و شاید همین ها باعث می شود که سال بعد به پرسپولیس بیاید و آنچنان بدرخشد که خیلی زود محبوب دل تیفوسی های سرخ گردد.جادوگر را دوباره به یاد می آورم با گل دقیقه ی 93 به استقلال 19 دی 79 با آن برگردان منحصر به فردش که جوابیست به هاشمی نسب و قدرناشناسی اش . همان سال علی از پرسپولیس می رود به تیمی در امارات به نام " الاهلی " تا علی داستان ما در امارات عادت کند به تنبلی و مک دونالد ، همانهایی که باعث شدند علی به آنجا که حقش بود نرسد.بایرن مونیخ و القطر تیم های بعدی اش بودند ولی علی در مونیخ و دوحه چندان راحت نبود و سرانجام به خانه اش برگشت ، پرسپولیس آغاز تولد دوباره ی علی کریمی است ، جشن تولدش را که پنج شنبه دیدید ، 95 هزار نفر شرکت کننده داشت. علی جان تولد دوباره ات مبارک .}