پاسخ به این پرسش چندان مشکل نیست چرا که اگر اندکی به کارهای مدیری دقت کنیم ،در می یابیم که آثار مدیری همگی بر آمده از اجتماع کنونی و برای بیان دردهای مردم است .درحقیقت مدیری به مانند همکارانش طنز را با هجو اشتباه نگرفته است چراکه مدخل طنز فرهنگ دهخدا را از بر کرده است.طنز بیان حقیقت جامعه است که گاهی بزرگنمایی نیز در آن صورت می پذیرد.

همه ی این مقدمه چینی ها برای آن بود که به کار جدید مهران عزیز برسم ،کاری قوی  که نمی گویم ایده آل است ولی به نظرم طنزی فاخر در حوزه ی تلویزیون ایران است.تلویزیونی که کار کردن در آن خیلی دشوار است و خیلی سخت است  که از خیلی از خط قرمز ها عبور کنی و مهر ارتداد نخوری.

سرهنگ غفاری :برید و همه ی کسایی که تو محله چار شونه هستن و سبیلو ان رو بگیرید و بیارید کلانتری.

سرگرد اعتمادی : ولی این خلاف قانونه.

سرهنگ غفاری : من قانون رو هم درسش می کنم.قانون منم...

این گفتگوی کوتاه بین دو کاراکتر سرهنگ غفاری ( یکی از هزار چهره ی  مهران مدیری ) و شاهین اعتمادی از کارمندان پلیس است که به ظرافت عملکرد پلیس را مورد انتقاد قرار می دهد و اگر سطر اول را بخوانید به یاد طرح موسوم به امنیت اجتماعی می افتید ،طرحی که در تلویزیون ایران قربانی ای به نام فرزاد حسنی گرفت ولی مهران مدیری و پیمان قاسم خانی آن قدر با هوش هستند که به صورت مستقیم صحبت های خود را بیان نکنند .

مسعود شصت چی در حالی می خواهد قانون را از نو بسازد که تا یک هفته پیش برای دستشویی رفتن هم مرخصی ساعتی می گرفته است.

سرهنگ غفاری یا مسعود شصت چی یا همان مدیری خودمان به خوبی نشان داد که قدرت چگونه فرد مهربانی مانند مسعود شصت چی را به دیکتاتوری  به مانند غفاری تبدیل می کند.

مهران مدیری  سنت اشتباه بعضی  ایرانیان را به سخره گرفت.سنتی که باعث می گردد که از افراد بالا دستی مان بت بسازیم و در جواب خزعبلاتشان هم به به و چه چه کنیم.

از مهران مدیری و پیمان قاسم خانی عزیز ممنونم که هنوز رسالت طنز را فرموش نکرده اند.البته مهران مدیری باید خیلی خوش شانس باشد که در پایان کار به این سرنوشت مبتلا نگردد!!!