بگذارید روند انتخابات پارلمانی ایران که سوژه ی داغ این روزهای رسانه های داخلی و خارجی است را جزئی تر بررسی کنیم.

بهمن ماه است و نام نویسی کاندیداهای مجلس آغاز شده است.نامزدهای هردو جناح کشور مانند همیشه ثبت نام گسترده ای انجام می دهند و این روند تا روزهای آخر نام نویسی ادامه دارد.نامزدها از هم اکنون منتظر می مانند تا تکلیف تائید صلاحیتشان مشخص شود.این بار بر خلاف گذشته هیات های اجرایی هم دست به کار شده اند و سراغ محله های داوطلبان می روند و از همسایگان آنها صلاحیتشان را جویا می شوند.شرکت در نماز جمعه ،راهپیمایی ها و... از جمله مسائلی است که از همسایگان نامزد ها پرسش می شود ،در نهایت طیف وسیعی از کاندیداها که اغلب اصلاح طلب بوده اند رد صلاحیت می شوند.اعتراض هایی به روند رد صلاحیت ها صورت می پذیرد ولی چندان کارساز نیست.همزمان سیل تخریب اصلاح طلبان در رسانه های دولتی به خصوص صدا وسیما و بخش خبری شاهکارش به نام 20:30 که به قول اکثر کارشناسان منصف ترین !!!؟؟؟ بخش خبری سیمای ایران است ،تقویت می شود.

هیات نظارت شروع به بررسی صلاحیت نامزدها می کند .هرشب می توانید حدود 2000-3000 نفر را بنا به اعلام تلویزیون تائید صلاحیت شده بدانید ولی وقتی با نام آنها روبرو می شوید علامت سوال شناخته ترین پاسخ مغزی شما خواهد بود.کسانی به عنوان تائید صلاحیت شدگان جدید به شما معرفی می شوند که هیچ کس غیر از خانواده هایشان آنها را نمی شناسد.نامزدهای اصلی اصلاح طلبان رد صلاحیت می شوند و در نهایت اصلاح طلبان تنها در 102 کرسی امکان رقابت دارند.آنها کلی وقت صرف می کنند تا لیست دست و پا شکسته ای حتی برای تهران بزرگ دست و پا کنند.

روز انتخابات است واگر به شایعه های مطرح شده کاری نداشته باشیم ،نکته ای که نمی توانیم آن را فراموش کنیم حمایت آشکار مسئولین کشور از اصولگرایان است که با اعلام بی طرفی آنها لبخندی تلخ بر لبان روشنفکران نقش می بندد.

شنبه است ویک روز از زمان انتخابات گذشته و وزیر کشور را در تلویزیون می بینیم که شان خود را به سخنگوی اصولگرایان پایین آورده است و اعلام می کند که اصولگرایان با 71% آرا پیروزان بلامنازع انتخابات هستند.